|
۱۳ آذر ۱۳۸۷ |
 داستان به اینجا رسیده بود که با اخذ ریتینگ بین المللی آماده حضور در مسابقات انتخابی تیم ملی بودم که ماجرا گونه دیگری رقم خورد!1. بحران فلسفی ، "معنا"، "تعلقات" و "شیوه زندگی"همه ما در زندگی مان تعلقاتی داریم که برای ما ارزشمند هستند. برخی از این تعلقات آنچنان ارزشمند هستند که حاضریم تمام زندگی مان را بر مبنای آنها بنا کنیم. و حتی آینده خویش را در تحقق آنها جستجو کنیم. به بیانی دیگر این تعلقات ما هستند که به زندگی و حیات ما معنا می بخشند. حیات هر انسانی حاوی مجموعه "تعلقاتی" - شامل هرگونه غایات، گرایشها، امیال و علایق- است که همه فعالیتهای حیاتش را معنادار می کند. درواقع فهم حیات انسانی بدون در نظرگرفتن این مجموعه ممکن نخواهد بود.
شاید ابتدایی ترین و در عین حال ژرف ترین پیامدی که "بحران فلسفی" برای حیات انسانی دارد این است که از "معنای" آن پرسش می کند. خاطرم هست هنگامی که احساس کردم به شدت دست به گریبان چنین بحرانی شده ام، پرسشهای متعددی ذهنم را مشغول کرده بود: اساساً چرا باید شطرنج بازی کنم؟ چرا باید همه توان و بهترین لحظه های عمرم را صرف شطرنج و دنیای قهرمانی اش کنم؟ آیا شطرنج ارزشی بیش از یک "بازی" دارد؟ به قول دوست عزیزی چگونه می توانم معنای زندگی ام را در حرکت 32 مهره و صفحه ای 64 خانه ای خلاصه کنم؟
پ.ن.1: از اینکه وعده قسمت دوم را دیر اجابت کردم از همه مخاطبین عذرخواهی می کنم.
پ.ن.2: بعد از نوشتن این قسمت احساس کردم حرفهای بیشتری دارم اما دیگر بیش از این، انتظار مخاطبین و همچنین تفصیل بیشتر را جایز ندانستم.
 نظرات (3)
|
|
ادامه مطلب ...
|
رمان "دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست دارد" را دیروز خواندم. شخصیت اصلی داستان یعنی "دکتر نون" از معاونین و مشاورین نزدیک و مورد وثوق دولت دکتر محمد مصدق است که بعد از کودتای 28 مرداد و سرنگونی دولت مصدق تحت فشار عوامل سرلشگر زاهدی قرار می گیرد تا تن به مصاحبه ای رادیویی بر علیه دکتر مصدق دهد. اگرچه دکتر نون چند ماهی را در زندان دربرابر این خواسته کودتاگران مقاومت می کند اما نهایتاً با حیله ای که توسط آن به ظاهر نشان داده می شد که همسر وی تحت شکنجه قرار گرفته است، تسلیم خواسته عوامل کودتا می شود. بعد از آزادی از زندان، دکتر نون متوجه می شود که صدای شکنجه ای که در زندان شنیده، متعلق به همسرش نبوده است. لذا بخاطر خیانتی که به دلیل عشق به همسرش به مصدق می کند، دچار عذاب وجدان و افسردگی شدیدی می شود که منجر به گوشه گیری و انزوای وی می گردد. دکتر نون تا پایان داستان دست به گریبان چنین وضعیتی است و اینچنین زندگی اش را تباه می سازد. به نظرم شهرام رحیمیان نویسنده داستان به زیبایی تم تراژیک داستان را تصویر کرده و بدین ترتیب احساسات هر خواننده ای را برمی انگیزد.
رمان "میرا" اثر کریستوفر فرانک(Christopher Frank) را امروز به اتمام رساندم. رمانی که -اگر اشتباه نکنم- سال 1384 توقیف شد. "میرا" تصویرگر جامعه ای است که "فردیت" هیچ معنایی در آن ندارد. به زبان جامعه شناختی، میرا از جامعه ای سخن می گوید که اصالت با جمع است نه فرد. در چنین جامعه ای حتی اگر "فردیتی" را بتوان متصور بود، فردیتی است که تجلی ارزشهای جمعی جامعه است. در چنین جامعه ای عرصه خصوصی، شخصی یا فردی -حتی در فردی ترین امور مانند روابط جنسی- نه تنها ضد ارزش یا نامطلوب، بلکه فراتر از آن، اساساً مهمل و بی معنی ست.