وب نوشت های امیررضا باقرپور شیرازی

رساله در باب سنت و تجدد

1388/01/05 ساعت 02:01:31

اولین کتابی که در سال جدید به اتمام رسانده ام کتاب "رساله در باب سنت و تجدد" تألیف دکتر رضا داوری اردکانی است. دکتر داوری را سه بار بیشتر از نزدیک ندیده ام. بار اول(سخنرانی درباره پست مدرنیته) و بار دوم(سخنرانی به مناسبت بزرگداشت دکتر فردید) در بنیاد فردید و بار سوم هم که به منظور دعوت از ایشان برای حضور در همایش بررسی و نقد آراء و اندیشه های دکتر سید احمد فردید در دانشگاه تهران(سال گذشته) با وی ملاقات کردم. آنچه که در این برخوردهای اندک از ایشان حس کردم و برای من برجسته می نمود این بود که او را فردی دیدم که حتی در حین سخنرانی و گفتگو با شما می اندیشد. این حس را هنگام مطالعه کتاب "رساله در باب سنت و تجدد" نیز تجربه کردم. گویی داوری حتی در نوشتن هم می اندیشد. البته همین امر سبب می شود که گاهی اوقات عنان بحث از دستش خارج شود و گریزهای بعضاً متعددی در هنگام نوشتن، وی را تا حدودی از بحث اصلی دور کند. از دیگر نکات منفی کتاب شاید اطاله کلام و پیچیدگی های غیرضروری است که با این سبک نوشتن اتفاق می افتد. در واقع این کتاب تأملی است درباره مفاهیم سنت، تجدد و توسعه و نسبتی که میان آنها برقرار است. این بحث سالهاست که نقل منازعات و محافل اندیشه ای و معرفتی ماست. تصور می کنم خلاصه و حرف اصلی کتاب در پنج صفحه پایانی آنست. داوری در پایان کتاب سؤالی بسیار مهم را مطرح می کند که به نظر حقیر سخت اندیشمندان معاصر را به مبارزه می طلبد و آن اینکه:
«گرچه سنن قدیم لااقل در عالم خارج و در قول و فعل عادی از میان نرفته است، اما پایه جهان سنتی در برابر عالم متجدد سست شده است و اگر بنای این جهان هم رو به سستی می رود از مواجهه دو ضعیف چه حاصل می شود؟ شاید در این وضع مناسب باشد که بنگریم و ببینیم جهان کنونی را چه می شود و در آن چه می گذرد و تاریخ به کجا می رود»(ص129)
از خواندن کتاب بسیار لذت بردم و بعضاً نکاتی را دیدم که احساس می کنم دستمایه های خوبی برای اندیشیدن راجع به بحث دیرینه سنت و تجدد در جامعه ما فراهم می کند.

مرتبط:
1. مشخصات کتاب

نظرات (1)

نویسنده محسن, 09/01/1388 - 20:08

سلام.
راجع به نثر و شيوه نگارش رضا داوري فكر مي كنم قضاوت عادي فرموده ايد و آن را با عرف نوشته هاي معاصر قياس نموده ايد كه اين در مورد ايشان كمي از انصاف دور است. داوري مردي است كه از نظر نگارش با اينكه شايد پنجاه سال است زندگي فيلسوفانه خودش را قلمي مي كند معذلك يك كلمه به بسط فلسفه متعارف نيفزوده است. و اين حرف كمي نيست. نوشته هاي ايشان اصلاً در قياس با عموم نوشته هاي فلسفي امروز، امروزي و عادي نيست. ميرشكاك كه مي گويد او فيلسوف فرداست من اين را لااقل در شيوه نوشتن ايشان مي بينم. به هر حال از شما به خاطر معرفي هاي خوب تان ممنونم.

------------------------------------------------------------
ممنون محسن عزیز. اینکه فرموده اید نوشته های داوری را با عرف نوشته های معاصر قیاس کرده ام حق با شماست.
اینکه گفته اید منحصر ماندن در این قیاس هم جفای به ایشان است را نیز قبول دارم. بنده هم ادعا نکرده ام که همه چیز را در مورد نوشته های ایشان گفته ام. راستش اظهار نظرم تنها در قیاس با نوشته های فلسفی و اندیشه ای رایج بود. اما در مورد اینکه ایشان "فیلسوف فرداست" یا "نوشته هایشان یک کلمه به بسط فلسفه متعارف نیفزوده است" و یا "نوشته هایشان امروزی و عادی نیست" خیلی منظور شما را متوجه نمی شوم. خوشحال می شوم اگر مراد و مقصود خود را بیشتر ایضاح کنید تا من هم بتوانم تأمل بیشتری کنم.


لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید
نام:
پست الکترونیکی شما:
وب سایت شما:
BBCode:
نظر